Van pup tot volwassen hond 

Een pup wordt voor het eerst geënt op de leeftijd van 6 weken, dit is de zogenaamde puppy enting. Deze enting is tegen hondenziekte, vaak wordt deze enting gecombineerd met parvo. Op de leeftijd van 9 weken moet de pup geënt worden tegen parvo en ziekte van Weil. De zogenaamde cocktail enting( tegen parvo, hondenziekte, leverziekte (HCC), ziekte van Weil en para-influenza) dient op de leeftijd van 12 weken te worden gegeven. Deze enting moet jaarlijks worden herhaald.Als u naar het buitenland gaat moet de hond ook tegen hondsdolheid geënt worden. Dit dient tenminste 30 dagen voor vertrek te gebeuren, eventueel moet dit vergezeld worden van een gezondheidsverklaring, dit is echter afhankelijk van het land waar u naar toe wilt gaan. Indien het een pup betreft, laat deze dan in ieder geval niet tegen hondsdolheid enten voor de leeftijd van 3 maanden. In enkele gevallen kan de pup hierdoor een hersenbeschadiging oplopen.Ook is het tegenwoordig verplicht als u met uw hond op vakantie gat om een hondenpaspoort te hebben, deze kunt u kopen bij de dierenarts en daar in worden alle gegevens van hond in op geschreven.Ontwormen wordt vanaf de tweede week van het bestaan van de pup af aan gedaan. Eerst iedere twee weken en daarna al hij een enting krijgt.Soms kan het gebeuren dat je bij je hond een vlooi tegen komt (wij hebben er gelukkig nog nooit een gehad) je kunt dan speciaal spul kopen om ze weer weg te krijgen. Maar het kan ook zijn dat de hond allergisch is voor een vlooienbeet. Daarom behandelen wij onze honden iedere maand met Advantage (bij de dierenarts te koop) en slaan dan twee vliegen in een klap.

Een teefje wordt rond de 9 maanden voor het eerst loops. Bij de Shiba gebeurt het ook regelmatig dat een teefje al met 6 maanden loops wordt. De loopsheid duurt ongeveer 3 weken. In deze periode heeft het teefje een bloederige uitscheiding. De vruchtbare periode ligt meestal tussen de 10^e en 15^e dag van de loopsheid. In deze periode zal de teef zich laten dekken door een reu. Voor en na deze periode zal de teef de reuen over het algemeen afsnauwen. Omdat de vruchtbare periode per teef nog wel eens wil verschillen, is het raadzaam de teef gedurende 4 weken aangelijnd uit te laten. Hoe goed uw teefje normaal ook naar u luistert, als de vruchtbare periode is aangebroken is de kans groot dat de teef van u wegloopt op zoek naar reuen. Kieskeurig is ze op dat moment dan niet. Een ongelukje zit dan in een klein hoekje. De reu die interesse heeft zal er ook alles aan doen om bij zijn teefje in de buurt te komen en de kleinste gaatjes in de omheining zijn groot genoeg om doorheen te kruipen.Mocht je teefje loops zijn en je hebt een leuk stoffen bankstel of vloerbedekking hebben liggen, dan is het aan te raden om een broekje en inlegkruisjes te kopen en aan te geven. Meestal vinden ze dit geen pretje maar daar wennen ze snel aan.Kijk en alleen niet raar van op als een loopse Shiba zich zelf zo goed schoon wil houden zodat ze dan ook gewoon een vuil inleg kruisje op eet, daar is het een Shiba voor. 

De eerste weken van hun leven drinken de pups bij hun moeder. Vanaf het moment dat de tandjes doorkomen (rond de 3^e week) gaan de pups wennen aan vast voedsel, meestal een soort pap van geweekte brokken. Langzaam aan wordt het melk drinken minder en het eten van vast voedsel meer. Rond de 6 weken zijn de pups in staat droge puppybrokjes te eten. Een pup van 8 weken tot 4 maanden geef je 3 à 4 maal per dag voer. Na 3 maanden 3 maal daags, na 6 maanden kan de pup overgaan op 2 maal daags. Zorg er wel voor dat uw hond over voldoende vers drinkwater beschikt.De puppybrokjes kunnen gegeven worden tot ongeveer 1 jaar. Hierna schakel je over op een zogenaamde volwassen brok. Doe dit overschakelen in ongeveer een week, dit om diaree te voorkomen.Als de hond de leeftijd van ongeveer 8 jaar bereikt heeft, schakel dan over op een zogenaamde seniorenbrok. Zo'n brok bevat minder eiwitten en vetten omdat de oudere hond deze niet zoveel meer nodig heeft. Teveel aan eiwitten kan namelijk op latere leeftijd nierproblemen veroorzaken.Indien uw hond een moeilijke eter is kan men een zogenaamd lam en rijst voeder geven, dit heeft een grotere acceptatie.We gaan in dit voedingsschema uit van droog voer omdat dit de voorkeur heeft boven zelf bereid voer of diners om de volgende redenen: -De samenstelling is altijd hetzelfde, alle voedingsstoffen, vitamines en mineralen zijn in de juiste hoeveelheid aanwezig.-Brokken zijn hard, dus beter voor het gebit.-Het is makkelijk te voeren.-Alles wordt gebruikt, men hoeft nooit iets weg te gooien.-De kosten zijn relatief laag.-De porties zijn klein, dus minder belasting van de maag en banden.Ga nooit met uw hond spelen of uitlaten als deze net gegeten heeft. Hierdoor zou de hond een maagdraaiing (maagtorsie) kunnen krijgen. Symptomen van een maagtorsie: Braken maar er komt geen eten uit, alleen schuim en speeksel. Vaak kan men ook een bult waarnemen aan de zijkant van het lichaam. Wat te doen: hou de hond rustig en waarschuw direct de dierenarts, beter is het voorkomen van een maagtorsie door een uur voor en na het eten geen inspanning van de hond te verlangen.Geef een hond NOOIT chocolade (mensen chocolade) en zorg dat hij dit ook nooit te eten kan krijgen, hierin zit theobromine, deze stof verlamt bij de hond de hartspier, met de dood tot gevolg. Houdt dit dus rond de feestdagen erg goed in de gaten, want er staat dan heel vaak chocolade op tafel en ze hebben het ze weggehaald als het moet.En als je een hond wilt hebben die niet schooit als jezelf aan het eten bent (dit is fijn als je eens een keer gaat wandelen en even later in een restaurant beland), begin er dan niet aan om hem iets te geven. Dan bedoelen we natuurlijk niks geven als je aan het eten bent en nog beter is om helemaal niks geven wat voor mensen bestemt is. Mocht je ooit toch besluiten om hem wat te geven dat van je maaltijd over blijft geef dit dan door het in de etensbak te doen, dan gaat hij als het goed is nooit aan tafel schooien.